صدای یه دختر؟
یه جلسه کاری داشتم که طول کشید، برای
همین هنوز پیش یه کارمند خانم بودم.
آهان، که اینطور.
داری زحمت
می‌کشی.
سه‌شنبه هفته بعد
برمی‌گردم کشور.
ساعت ۷:۳۰ شب.
لازم نیست بیای دنبالم. فقط
می‌خواستم ساعتش رو بدونی.
خونه می‌بینمت.
دلم می‌خواد
حرفش رو باور کنم،
ولی…
صدای اون زن یه جور
ترسیده بود، انگار تو کاری که
نباید، گیر افتاده…
از ذهنم بیرون نمی‌ره.
مربی!
ب-بله؟
سرت شلوغه؟
نه، فقط داشتم به یه
چیزی فکر می‌کردم.
مربی؟
بله؟
بعداً یه وقت داری؟
اِه، برای چی؟
تازه گزارش استراتژی
رو که گفته بودی بنویسم
تموم کردم، می‌خواستم
درباره‌ش باهات حرف بزنم.
ببخشید، ولی از قبل
قرار دارم. امروز نمی‌تونم.
باید برم.
باشه…
من حق دارم به
شوهرم شک کنم؟
من با بونگسو دیگه
از خط رد شدم…
چیکار کنم؟ نمی‌تونم
روی هیچی تمرکز کنم.
واقعاً ذره‌ای عوض نشدی.
مینا…
حتی وقتی شاگردت
بودم هم نمی‌تونستی
احساست رو قایم کنی.
تو تمرین بعدازظهر
خیلی اخم کرده بودی.
این اخلاقت روی
کل تیم اثر می‌ذاره!
ببخشید…
خجالت می‌کشم
که این کارو کردم.
چه خبره؟
خب، اومم…
یکی از بازیکنا داره
قاطی می‌کنه؟
نه، یه مشکل
شخصیه…
ولی تعجب کردم.
فکر نمی‌کردم برات مهم باشم.
یعنی دست
خودم نیست.
تو منو کاپیتان
کردی، پس…
مگه ما غریبه‌ایم؟
خب، دیشب با شوهرم
تلفنی حرف می‌زدم…
همون موقع
بود که…
فکر نمی‌کردم
مینا اینجا باشه.
حتی با اینکه دقیقاً می‌دونم مربی
چه حالیه، به لطف پنجره وضعیت،
مربی به هیونجو /
کاهش تنش احساسی
اگه نخواد باهام حرف بزنه،
کار زیادی نمی‌تونم بکنم.
آخه من فقط یه
عضو کادر این تیمم.
فقط باید به مینا اعتماد کنم.
ترمینال ۲
می‌خوای برم
شوهرمو ببینم؟
بدون اینکه
خودش بفهمه؟
باید مدرک گیر بیاری!
ه-همین‌طوری؟ ولی من حتی
نمی‌دونم حسم درسته یا نه!
این مرحله‌ی
خِجالت‌آور بدترینه!
باید مطمئن بشی
که بهت خیانت می‌کنه یا
نه، تا بتونی برای قدم بعدیت
نقشه بکشی!
ممنون که به‌جای من
ناراحت شدی، ولی…
من حق دارم
این کارو بکنم؟
تازه، اگه بفهمه یه
چیزی با من فرق داره،
بعداً چطوری تو
صورتش نگاه کنم؟
شاید
بهتره همین الان
برم.
اگه چیزی نبینم،
شاید بتونیم برگردیم به
همون روزای قبل…
یهو از هیچ‌جا شروع
کرد به باریدن…
هوم؟
م-مربی؟!
مگه نگفتی امروز
مرخصی گرفتی؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
الان دیگه هیچ‌جا
ندارم برم…
بونگسو…
نمی‌دونم
چیکار کنم…
