آخیش…
دونگ‌وو، فقط
خودتی اینجا؟
بله، خانم.
بیا… یه
نگاهی به این
بنداز.
این رو مدیریت
ارشد ابلاغ کرده.
…فیلم‌برداری
یه برنامه؟
نمی‌خوای
بگی… قراره همین‌جا
فیلم‌برداری کنن؟
سرجوخه...
ها…؟
یبین…
چرا داری گریه
می‌کنی؟
وظیفهٔ خواهرانه ترجمه
اختصاصی سایت
سرراست 🐺Geralt🐺
یبین، چی شده؟
هیچی
نیست…
خوبم، فقط بذار
یه کم همین‌طوری
بمونم…
می‌خوای
بهم بگی چی تو
دلت هست؟ اگه
بگی حالت بهتر
می‌شه.
همین اواخر
بود که اون اتفاق
افتاد…
واقعاً
نگرانتم.
…می‌دونی، هرچی
زمان گذشت…
هر وقت باید با
بچه‌های گروهان صحبت
کنم، نمی‌تونم جلوی
ترسم رو بگیرم…
بعد از اون اتفاق…
نمی‌تونم تمرکزم
رو بذارم روی کارهای
ارتش، مخصوصاً حالا
که بیشتر حواسم به
بقیه هست.
سرجوخه!
بله، راحت
باش.
…صبر کن.
نکنه همین
الان…
خانم،
مشکلی پیش
اومده؟
…هیچی
نیست،
می‌تونی بری.
اشتباه دیدم؟
اول فکر کردم فقط خودم
زیادی حساس شدم،
و اینکه با گذشت زمان همه‌چیز
به روال عادی برمی‌گرده.
پس تا می‌تونستم احساسم رو تو
خودم ریختم و به کارم ادامه دادم.
ولی…
یه‌جوری حسش می‌کردم.
طرز نگاه کردنشون به
من، الان خیلی فرق کرده.
بعد از اینکه
این فکرا اومد
تو سرم…
دیگه سخته
که به چشم بقیه
نگاه کنم.
نکنه…
نکنه یه مشکلی
دارم؟
دونگ‌وو…
چیکار کنم؟
نه، تقصیر
تو نیست…!
هیچ مشکلی
نداری.
نباید همه‌ی
تقصیر رو بندازی
گردن خودت.
می‌دونم…
تقصیر تو نیست.
از این به
بعد، لازم نیست به
خودت زور بگی.
کمکت می‌کنم از
این سختی رد بشی…
مِ…
ممنون.
پس
بذار یه مدت
اینجا پیشت
بمونم…
آها راست
می‌گم، در رو
باز کنم…
شاید
یکی خواست
بیاد تو…
شاید باید
بهش بگم…
بهش بگم که مشکل
از اون نیست…
چون منم
شنیدم…
بابا، تو واقعاً فکر
می‌کنی رئیس شرکت
این‌قدر خنگه که
این کارو بکنه؟
مطمئنم
یه اطلاعات داخلی‌ای
هست که ما ازش
بی‌خبریم.
آخه
اون تنها زن این
اردوگاهه.
مگه
نباید خوشحال باشه
که همه‌ی مردا دور
و برشن؟
راستش فکر می‌کنم
همه‌ی فرمانده‌ها دارن
باهاش می‌خوابن!
امکان نداره…
واقعاً،
خودم دلیلی دارم
که این‌طور فکر
می‌کنم،
قلب یه زن
رو که نمی‌شه
خوند~
ای بابا، اون
از دسته‌ی مخابرات
نیست…؟
همین چیزی
که الان گفتی…
هوم؟
آهان~ اون…
می‌تونم بپرسم
چرا فکر کردی
این‌طوریه؟
هوم؟
آها، آخه نمی‌دونم
چرا تو این‌طور
فکر می‌کنی…
تو باید از من
بهتر اینو بدونی…
خب، تو این
جور چیزا بیشتر
آدمای بیرونی بیشتر
می‌دونن.
آهان،
منطقیه~
چه خبره،
الکی نگرانم
کردی~
خب، همین
دیروز به ذهنم
رسید.
در مورد این
ماجرای فرمانده
گروهان…
به نظرت اینکه
کل ماجرا رو این‌طوری
جمع کردن، یه کم
شتاب‌زده نیست؟
شنیدم می‌گن…
…که دلیلش
اینه که فرمانده
دسته‌ی مخابرات با
مردای رده‌بالا اون‌جور
رابطه‌ای داره.
هرچند این حدس‌ها
دور از ذهنه،
و پر از حرفای
مسخره‌ی الکیه،
هرچند بهتره
این شایعه‌ها رو
نادیده بگیری،
ولی با وضعیت
الان یبین، شاید
براش سخته.
مهم‌ترین
چیز اینه که شایعه‌ها
با چه سرعتی پخش
شدن.
اینکه این شایعه‌ها
این‌قدر سریع
پخش می‌شن،
نشون می‌ده یه
دستی تو کاره.
و اگه اشتباه
نکنم، کسی که اینو
پخش می‌کنه…
آخیش،
بالاخره رسیدیم به
نصفه‌ش…
دستت درد
نکنه، دونگ‌وو…
مرسی که آخر
هفته‌ها می‌مونی
کمک می‌کنی…
کاری
نکردم، فقط دلم
خواست.
از وقتی
منتقل شدی اینجا،
مدام سرت شلوغه و
باید این همه کاغذبازی
رو انجام بدی، برات
سخته.
آره داداش، الان
هر وقت بوی کاغذ به
دماغم می‌خوره حالم
به هم می‌خوره…
پس بیا قبل از
اینکه برم، کمکت
کنم این مدارک رو
ریز ریز کنیم.
آه، لازم نیست
این‌قدر خودت رو به
زحمت بندازی…
مشکلی
نیست، منم چند تا
مدرک دارم که باید
ریز ریز کنم.
…پیداش کردم.
همون‌طور که
انتظار داشتم، مدارک
هنوز این‌جان.
این مدارک
هم خیلی ریز
به ریزن…
چه بزرگ چه
کوچیک…
باید هر
مدرکی که می‌تونم گیر
بیارم رو جمع کنم تا علیه
یو جین‌هو استفاده
کنم.
چند روز بعد.
دونگ‌وو!
بله، قربان…
آه…
تویی؟
چی شده؟
باید بهم
می‌گفتی یکی
اومده دیدنِت،
من همین الان
بردمش تو، برو ببینش.
کیه؟
نباید جونگیون
باشه، چون این روزا
سرش شلوغه…
هی.
چرا این‌طوری…؟
این قیافه
چیه به خودت
گرفتی...
مگه ما همدیگه
رو نمی‌شناسیم،
پس عادی نیست
که بیام دیدنِت؟
چطور بود؟
مدارک رو
آماده کردی؟
