اینجا چقدر شرجیه…
لعنتی…!
بوی عجیبی
می‌ده، نه؟
دقیقاً پشت سرمن…
سه لحظهٔ
اعصاب‌خردکن
عمرم
۳. وقتی جینا نزدیک بود اون
صحنهٔ صبحگاهی‌م رو ببینه.
۱. همین حالا که با سارا
کف کلاس لم داده‌م.
۲. نامهٔ قبولی دانشگاه.
انقدر ترسیده‌م که
نمی‌تونم تکون بخورم…!
سرراست تقدیم میکند
هی…!
تو…
خفه شو…!
نگهش دار!
نگران نباش… اگه
خیلی نزدیک شدن…
حواسشون رو
پرت می‌کنم که تو
فرار کنی.
پنجره‌ها رو باز کنیم؟
آره! بذار یه هوای
تازه بخوره و بریم…
شورت…؟!
چی شده؟
این چرا
اینجاست؟!
نکنه… یکی اینجا
کار زشتی کرده…؟!
هیچی نیست! هاها…
ب-بریم.
باشه…
آدم باید چقدر
روشن‌فکر باشه که تو مدرسه
این کار رو بکنه؟
فکرش رو بکن که واقعاً تو
مدرسه این کار رو می‌کنن…
خسته
شدم… بریم!
رفتن…؟
دیوونه‌ای؟!
نزدیک بود لو بریم…!
عمداً برام پاپوش
دوختی، نه؟!
همه‌ش که آبروی
ملکه‌بودنم نره…!
چی داری می‌گی؟
خودت شروعش کردی.
ها… هرچی.
با من بیا.
به کسی
نگو!
سرراست تقدیم میکند
منم دلم نمی‌خواد
با تو درگیر باشم.
ولی فقط تا وقتی این
تکلیف تموم بشه…
پس بیا اینو تمومش
کنیم و مثل اینکه هیچی
نشده رفتار کنیم.
فکر خوبیه…
موافقم.
ولی…
چرا باید کف زمین کار
کنم؟! اونم تو اتاق تو؟!
خب، می‌دونم تا وقتی بالای
سرت نباشم تمرکز نمی‌کنی…
پس چاره‌ای نیست.
اخ…
حداقل بذار از
میز استفاده
کنم!
ادب نداری؟ چطور راضی
می‌شی یه دختر روی این
زمین کثیف بشینه؟!
ها…!
نسبت به اصطبل
تو، اتاق من بهشته.
خ-خفه شو…
هوم… عجیبه…
ما تو یه ساختمون
زندگی می‌کنیم… ولی
اتاق تو نوتره!
حس
می‌کنم کلاه
سرم رفته!
فردا باید
با صاحب‌خونه
حرف بزنم!
این ساختمون سال
پیش ساخته شده.
کسی که
کلاه سرش رفته،
صاحب‌خونه
بوده.
حتماً فکرش رو
هم نمی‌کرد یه دانشجو
بیاد اتاق نوسازش رو تبدیل
به آشغالدونی پر از
سوسک کنه.
من سوسک ندارم!
هوم. لازم
نیست سوسک
ببینی تا بدونی
هست.
جای تو معلومه
پر از سوسکه.
چه
خودشیرینی‌ای
می‌کنه.
عجبه چرا یکی به
تمیزی و بی‌عیب‌بودن تو
باید جایی این‌قدر دور از
مدرسه زندگی کنه!
می‌خوای چی بگی؟
من این خونه رو
انتخاب کردم…
دقیقاً برای اینکه
دور از مدرسه باشم تا به
بازنده‌هایی مثل تو برنخورم.
خب، فکر کنم نقشهٔ
کوچولوت پس زد.
چقدر
غم‌انگیز!
داری اعتراف می‌کنی که
چون بازنده‌ای و دوستی
نداری اینجا زندگی می‌کنی
نه،
نمی‌کنم.
ضمناً تو خودت نیستی
که این‌قدر دور اومدی تا زندگی
منحرفانهٔ خوره‌ای‌ت رو بگذرونی؟
چقدر رو مخی…
من دارم می‌رم!
خفه شو و شروع
کن به تایپ کردن.
تا اونو تموم نکنی جایی
نمی‌ری. پس راحت باش.
می‌خوای راحت باشم؟
چ-چیکار می‌کنی…؟!
چی
شده؟
گفتی راحت
باشم، منم دارم
راحت می‌شم!
چی شده؟
ناراحتت کردم؟
اگه بخوای،
می‌تونم برم.
جندهٔ دیوونه…
لباسات رو بپوش.
چه ادای گنده‌بزرگا
رو درمیاری وقتی
صورتت داره می‌ترکه.
خفه شو…
مطمئنی می‌تونم
همین‌طوری بمونم؟
اگه بخوای می‌رم!
می‌بینم… تا وقتی
راحتی، ادامه بده.
می‌فهمم، چون منم خونه
همین‌طوری می‌مونم.
ها؟!
احمق!
تو چرا داری لباس
درمیاری؟!
این خونهٔ منه. راحت
شدنم چه اشکالی داره؟
تو هم دوستش
نداری، نه؟ حالا
لباسات رو بپوش.
اگه بپوشی،
منم می‌پوشم.
یا می‌تونیم
همین‌طوری
بمونیم تا کارت
تموم بشه.
راستش، بعد
از همهٔ این ماجراها،
دیدن همدیگه با لباس
زیر بازم حالمو
میگیره!
ه-همهٔ این
ماجراها…؟
اخ… هرچی. فقط زود
باش برگرد سر کارت.
نه! من می‌خوام
برم خونه!
هی! منم!
بیدار شدی!
می‌خوای چیزی
بخوری…
ها…؟ ها؟
هاها…
ب-ببخشید
که سرزده
اومدم…!
خوش
بگذره…!
ص-صبر
کن…
سوءتفاهمه!
ادامه دارد...ترجمه
اختصاصی سایت سرراست
سرراست بزرگترین مرجع اختصاصی
داستان های سکسی تصویری
